مَعاش

وَ جَعَلْنَا النَّهارَ مَعاشاً «مَعاش» ممکن است «اسم زمان» یا «اسم مکان» به معناى زمان و مکان زندگى و نیز ممکن است مصدر میمى باشد، و در این صورت محذوفى دارد و در تقدیر «سبباً لمعاشکم» بوده است. ضمناً «معاش» از مادّه «عیش» به معناى زندگى است و تفاوتش با حیات این است که: حیات بر خداوند و فرشتگان نیز اطلاق مى شود، اما «عیش» مخصوص زندگى انسان و حیوان است.(24)