مَعایِش

لَکُمْ فیها مَعایِشَ «مَعایِش» از مادّه «عَیْش» جمع «مَعِیشة» وسیله و نیازمندى هاى زندگى انسان است، که گاهى خود به دنبال آن مى رود، و گاهى آن، به سراغ او مى آید. گرچه بعضى از مفسران کلمه «معایش» را تنها به زراعت و گیاهان و یا خوردنى ها و نوشیدنى ها تفسیر کرده اند، ولى پیدا است، مفهوم لغت کاملاً وسیع است و تمام وسائل حیات را شامل مى شود.(26)