مکسبه

مکسبة. [ م َ س ِ ب َ ] (ع اِ) مکسب . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). کسب . اکتساب . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و رجوع به مکسب (معنی دوم ) شود.

مکسبه . [ م َ س ِ ب َ ] (ع اِ) مکسبة. مکسب . کسب . - مکسبه کوش ؛ آن که جهد و کوشش او در کسب مال و حطام دنیوی باشد. (فرهنگ نوادر لغات دیوان شمس چ فروزانفر) : چو در آن حلقه بگنجی ز بر معدن و گنجی هوس کسب بیفتد ز دل مکسبه کوشت . مولوی (فرهنگ نوادر لغات ایضاً).