می فشان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
می فشان . [ م َ / م ِ ف َ ](نف مرکب ) فشاننده ٔ می . ◄ خون فشان . که خون افشاند. خونریز. (در صفت تیغ و خنجر) : تیغ حصرم رنگ شاه از خون خصم روز میدان می فشان باد از ظفر. خاقانی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
می فشان . [ م َ / م ِ ف َ ](نف مرکب ) فشاننده ٔ می . ◄ خون فشان . که خون افشاند. خونریز. (در صفت تیغ و خنجر) : تیغ حصرم رنگ شاه از خون خصم روز میدان می فشان باد از ظفر. خاقانی .