می نس

می نس . [ ن ُ ] (اِخ ) پادشاه کرتا و پسر ژوپیتر بود که از آسیا به کرتا آمد و بنای لابیرنت معروف را بدو نسبت میدهند. برخی از مورخین بوجود دو می نس معتقدند که یکی در حدود ١٥٠٠ و دیگری در حدود ١٣٣٠ م . میزیسته است . (تمدن قدیم تألیف فوستل دوکولانژ ترجمه ٔ نصراﷲ فلسفی ص ٥٠٨). نخستین پادشاه اساطیری جزیره ٔ کرت فرزند زئوس (ژوپیتر) خداوند بزرگ یونان و اروپا دختر اگنور (آژنور) پادشاه صیدا. زئوس به صورت ورز گاوی درآمده و دختر پادشاه صیدا را ربود و با او ازدواج کرد و مینوس از ایشان متولد گردید. (از فرهنگ ایران باستان ص ١٤٤). پسر زئوس و اروپا که با پازیفائه ازدواج کرد و پدر آریان و فدر . وی نخستین پادشاه جزیره ٔ کرت است و در آنجا وضع قوانین کرد و پس از مرگش یکی از سه قاضی جهنم گردید. (از دائرة المعارف کیه ). مینوس . رجوع به مینوس شود.

مینس . [ن ُ ] (اِخ ) سومین طبیب از اطبای کِبار یونان قدیم است . مدت زندگیش ٨٤ سال بوده است . (از ابن الندیم ص ٣٩٨ و ٣٩٩) (از عیون الانباء جزو اول ص ٢٢) (از دائرة المعارف کیه برابر Calien).