میانجیگری

میانجی گری . [ گ َ ] (حامص مرکب ) وساطت . (ناظم الاطباء) (یادداشت مؤلف ). توسط. (یادداشت مؤلف ). - میانجی گری کردن ؛ میانجی شدن . وساطت کردن . دلالگی کردن . تورة؛دختری که میانجی گری کند میان عشاق . (منتهی الارب ). - میانجی گری نمودن ؛ وساطت نمودن و واسطه واقع شدن . (ناظم الاطباء). ◄ سفارت . (منتهی الارب ). ◄ حکمیت . (یادداشت مؤلف ). و رجوع به میانجی در همه ٔ معانی شود.

شفاعت، وساطت، پایمردی داوری، حکمیت، قضاوت، دادخواهی دیپلماسی، تدبیر میان مداخله، مزاحمت، مزاحم

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی