میاه

میاه . (ع اِ) ج ِ ماء. (ترجمان القرآن جرجانی ص ٨٥) (منتهی الارب ).آبها. ج ِ ماء که در اصل ماه بود به معنی آب . (غیاث )(آنندراج ). ◄ کنایه از اشک : نیران دوزخ از تو برآرد شرار و دود گر از ندم نیاری از دیدگان میاه . سوزنی . و رجوع به ماء شود.