میبدی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میبدی .[ م ِ ب ُ ] (ص نسبی ) منسوب به میبد. از مردم میبد.
میبدی . [ م ِ ب ُ ] (اِخ ) ابوالفضل . صاحب تفسیر کشف الاسرار و عدةالابرار که در ٥٢٠ هَ . ق . تألیف شده است .
میبدی . [ م ِ ب ُ ](اِخ ) حسین بن معین الدین . رجوع به حسین میبدی شود.