میداود
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میداود. [ م ِ وو] (اِخ ) نام یکی از دهستانهای بخش جانکی گرمسیر شهرستان اهواز، واقع در بین دهستانهای رودزرد، باغ ملک، ابوالعباس، سرله . با ١٣ هزار جمعیت و ٢٧ آبادی . هوای دهستان گرمسیری و مالاریایی و آب آن از رود و چشمه و محصول عمده ٔ آن غلات و برنج و میوه و بلوط است . ساکنان از طایفه ٔ ممسنی هستند. این دهستان از دو قسمت تشکیل شده : میداود سرگچ با ١٩ آبادی و میداود زیرگچ با ٨ آبادی . راههای دهستان عموماً مالرو است و در آن معدن گچ زیاد است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٦).