میدانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میدانی . [ م َ / م ِ ] (ص نسبی ) منسوب است به میدان و آن محله ای است به نیشابور. (یادداشت مؤلف ). منسوب است به میدان زیاد نیشابور. (از انساب سمعانی ). ◄ منسوب است به میدان که محله ای است در اصفهان . (از انساب سمعانی ).
میدانی . [ م َ / م ِ ] (اِخ ) ابوالفضل احمدبن محمد... رجوع به ابوالفضل احمدبن محمدبن احمد شود.
میدانی . [ م َ / م ِ ] (اِ) کسی که در پیشاپیش امیر و یا وزیر حرکت کند و القاب او را اعلام نماید. (ناظم الاطباء) . معرف . مرتبه دار.