میساق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میساق . (ع ص ) مرغی که بال برهم زند هنگام پریدن . ج، میاسیق، مآسیق . (منتهی الارب، ماده ٔ وس ق ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). آن کبوتر که بال برهم زند در محل پریدن . ج، مآسیق . (مهذب الاسماء)
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میساق . (ع ص ) مرغی که بال برهم زند هنگام پریدن . ج، میاسیق، مآسیق . (منتهی الارب، ماده ٔ وس ق ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). آن کبوتر که بال برهم زند در محل پریدن . ج، مآسیق . (مهذب الاسماء)