میش سار

میش سار. (ص مرکب ) نقش و نگاری به شکل کله ٔ میش که بر تخت کنند. (ناظم الاطباء). مزین به سر گوسفند. آراسته با سر قوچ . ◄ (اِخ ) تخت سلطنت خسروپرویز که منقش و مزین به سر میش بوده است : کهین تخت را نام بد میش سار سر میش بودی برو بر نگار. فردوسی . یکی تخت پیروزه ٔ میش سار یکی خسروی تاج گوهرنگار. فردوسی .