میغر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میغر. [ غ َ ] (ع اِ) (از «وغ ر») میقات و هنگام کار. (ناظم الاطباء). میقات . میعاد. (اقرب الموارد). وعده جای و وعده گاه . (ناظم الاطباء). میغرة. ◄ جای کار. (ناظم الاطباء). میغرة. رجوع به میغرة شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میغر. [ غ َ ] (ع اِ) (از «وغ ر») میقات و هنگام کار. (ناظم الاطباء). میقات . میعاد. (اقرب الموارد). وعده جای و وعده گاه . (ناظم الاطباء). میغرة. ◄ جای کار. (ناظم الاطباء). میغرة. رجوع به میغرة شود.