میفا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میفا. (ع اِ) کوره ٔ آجرپزی . میفی . (ناظم الاطباء). کوره ٔ آجرپزی . (یادداشت مؤلف ). خانه ٔ خشت پختن . (آنندراج ) (منتهی الارب، ماده ٔ وف ی ). رجوع به میفاة شود. ◄ سرپوش تنور. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ آتشدان که جهت نان واسع سازند. (منتهی الارب ) (آنندراج ). آتش پهن کرده برای نان پختن .(ناظم الاطباء). ◄ زمین بلند برآمده . میفاة. (منتهی الارب ) (آنندراج ). و رجوع به میفاة شود.