میلغ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میلغ. [ ل َ ] (ع اِ) میلغة. خنوری که سگ در آن آب خورد. (از منتهی الارب، ماده ٔ ول غ ) (از آنندراج ) (ناظم الاطباء). قرو. قروه . (یادداشت مؤلف ). سوین سگ . ج، موالیغ. (مهذب الاسماء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میلغ. [ ل َ ] (ع اِ) میلغة. خنوری که سگ در آن آب خورد. (از منتهی الارب، ماده ٔ ول غ ) (از آنندراج ) (ناظم الاطباء). قرو. قروه . (یادداشت مؤلف ). سوین سگ . ج، موالیغ. (مهذب الاسماء).