میوه خور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میوه خور. [ می وَ / وِ خوَرْ / خُرْ ] (نف مرکب ) میوه خوار. میوه خورنده . (یادداشت مؤلف ) : چو دور افتد از میوه خور میوه دار چه خرما بود نخل بن را چه خار. نظامی . و رجوع به میوه ومیوه خوار شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میوه خور. [ می وَ / وِ خوَرْ / خُرْ ] (نف مرکب ) میوه خوار. میوه خورنده . (یادداشت مؤلف ) : چو دور افتد از میوه خور میوه دار چه خرما بود نخل بن را چه خار. نظامی . و رجوع به میوه ومیوه خوار شود.