نابغه
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(بِ غ) [ ع. نابغه ] (اِفا.) ۱- بزرگ، بزرگوار. ۲- کسی که دارای هوش و استعداد فوق العاده باشد. ج. نوابغ.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(بِ غ) [ ع. نابغه ] (اِفا.) ۱- بزرگ، بزرگوار. ۲- کسی که دارای هوش و استعداد فوق العاده باشد. ج. نوابغ.