ناحور

ناحور. (اِخ ) جد ابراهیم است . (قاموس کتاب مقدس ). رجوع به ناخور شود.

ناحور. (اِخ ) (به معنی آخر انداختن ) یکی از برادران ابراهیم بودکه ملکه ٔ دختر حاران برادر خود را تزویج نموده در شهر ناحور سکونت ورزید. (از قاموس کتاب مقدس ص ٨٦٤).