ناف عالم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناف عالم . [ ف ِ ل َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) مرکز عالم . مرکز زمین . ◄ (اِخ ) به معنی ناف زمین است که کنایه از مکه ٔ معظمه باشد. (برهان قاطع). مکه ٔ معظمه . (غیاث اللغات ). ناف ارض . ناف زمین . رجوع به ناف ارض شود : قدم بر سر ناف عالم نهاد بسی نافه کز ناف عالم گشاد. نظامی (از فرهنگ نظام ). در ناف عالمی دل ما جای مهر تست جای ملک میان معسکر نکوترست . خاقانی . آن کعبه ناف عالم و از طیب ساحتش آفاق وصف نافه ٔ مشک تتار کرد. خاقانی .