ناف شب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناف شب . [ ف ِ ش َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از نصف شب است . (برهان قاطع) (انجمن آرا). نصف شب . (ناظم الاطباء). دل شب : اگر ناف بهشت از شب تهی ماندآن نمی دانم مرا در ناف شب دانم بهشتی آشکارست این . خاقانی .