نافرجامی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نافرجامی . [ ف َ ] (حامص مرکب ) حالت و چگونگی نافرجام . رجوع به نافرجام شود. ◄ بی پایانی . بی انتهایی . انجام نداشتن . پایان نداشتن . ◄ بدعاقبتی . بدسرانجامی . بی سرانجامی . فرجام نداشتن . بی سر و سامانی : چون حاصل کار ماست نافرجامی تن دردادیم نیک در بدنامی . کمال الدین اسماعیل .