ناقم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناقم . [ ق ِ ] (اِخ ) لقب سعیدبن عامربن سعد بن عدی که پدر بطنی است . (منتهی الارب ). ابوبطن من ربیعة. (معجم متن اللغة).
ناقم . [ ق ِ ] (ع اِ) نوعی از خرما به عمان . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء).
ناقم . [ ق ِ ] (ع ص ) عتاب کننده . ◄ پاداش دهنده . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).