نامساعدی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نامساعدی . [ م ُ ع ِ ] (حامص مرکب ) نامساعدبودن . ناسازگاری . ناموافقی . ناسازواری . کجرفتاری . ناهمواری . همراهی و یاری و مساعدت نکردن : دل از کرشمه ٔ ساقی بشکر بود، ولی ز نامساعدی بختش اندکی گله بود. حافظ (دیوان چ قزوینی ص ١٤٦).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی