نامطبوع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نامطبوع . [ م َ ] (ص مرکب ) ناپسند. ناگوار. نامقبول . ناخوش . مکروه . آنچه طبیعت از آن نفرت دارد. بر خلاف طبیعت و درشت . (ناظم الاطباء). ناخوشایند : لاجرم در بزرگی نامقبول و نامطبوعند. (گلستان ). ◄ بی رحم . ◄ بیقدر. حقیر. (ناظم الاطباء). ◄ به چاپ نارسیده . که طبع نشده است . چاپ نشده . غیرمطبوع . خطی .