نامی اردوبادی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نامی اردوبادی . [ ی ِ اُ ] (اِخ ) در اواخر قرن دهم و اوایل قرن یازدهم میزیسته و با صادقی کتابدار مؤلف مجمع الخواص معاصر بوده است و مؤلف مزبور از وی در ضمن نقل خاطراتی این بیت را ثبت کرده است : بدر منیر ما نه همین دلپذیر ماست خورشید سایه پروربدر منیر ماست . رجوع به مجمع الخواص ص ٢١٤ و دانشمندان آذربایجان ص ٣٦٩ شود .