نامی بدایونی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نامی بدایونی . [ ی ِ ب َ ] (اِخ ) عبدالغنی بدایونی، متخلص به نامی . از پارسی گویان قرن سیزدهم هندوستان است و به روایت مؤلف صبح گلشن در جبل پورهند به خدمت انگلیسان مشغول بوده است . او راست : مرا بر سینه صد داغ است و باور نیست جانان را مسلمانان از این غم چاک خواهم زد گریبان را. در تاب اگر شود سر زلفت ز آه ما نبود عجب ز طالع بخت سیاه ما. رجوع به قاموس الاعلام ج ٦و تذکره ٔ صبح گلشن ص ٥٠١ شود.