نامی خیرآبادی

نامی خیرآبادی . [ ی ِ خ َ ] (اِخ ) (مولوی حاجی ...) تراب علی، متخلص به نامی . از پارسی گویان هند است و به روایت مؤلف تذکره ٔ نتایج الافکار: در خیرآباد لکهنو تولد یافت، سپس به کلکته رفت و از آنجا سفری به ایران و عربستان کرد و سرانجام به مدرس بازگشت و به سال ١٢٤١ هَ. ق . درگذشت . او راست : ازمن ای همدم چه پرسی باعث تأخیر اشک خار مژگان میشود هر لحظه دامنگیر اشک . هر زمان دست کشان میبردم جذبه ٔ عشق از پی سجده به طاق خم ابروی کسی نیست از بخت بدم چشم امید آنکه بود دست در دست و سرم بر سر زانوی کسی . رجوع به تذکره ٔشمع انجمن ص ٤٦٦ شود.