نان خشک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نان خشک . [ ن ِ خ ُ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) خبزة لحلحة. قفار. کمک . کُبُنَّة. شظف . (منتهی الارب ). نان خشکیده . رجوع به اقسام نان ذیل کلمه ٔ نان شود. ◄ نان خالی . نان تهی . نان پتی : او جزع میکرد و صدقه به افراط میداد. روز به روزه بودن و شب به نان خشک روزه گشادن و نانخورش نخوردن . (تاریخ بیهقی ص ٤٨٤). هر دو یکی شود چو ز حلقت فروگذشت حلوا و نان خشک در آن تافته تنور. ناصرخسرو. به نان خشک قناعت کنیم و جامه ٔ دلق . سعدی .