ناکرده کار

ناکرده کار. [ ک َدَ / دِ ] (ص مرکب ) آنکه بر حقیقت کار هیچ اطلاعی نداشته باشد. (آنندراج ). آنکه کاردان و کارآزموده و تجربه کار نباشد. (ناظم الاطباء). ناآزموده . نامجرب . کارناکرده . نکرده کار. ناشی . ناوارد به کار : چسان کار بگشاید از روزگار به ناکرده کاری فتاده ست کار. ملاطغرا(از آنندراج ). - امثال : ناکرده کار رامبر به کار .