ناییدن

ناییدن . [ دَ ] (مص ) فخر کردن . مباهات نمودن . (برهان قاطع) (از آنندراج ). لاف زدن . (ناظم الاطباء). به این معنی در جهانگیری و رشیدی نیامده ولی در دساتیر آمده است . ظاهراًمصحف «بالیدن » است . (حاشیه ٔ معین بر برهان قاطع).