نبرد آوردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نبرد آوردن . [ ن َ ب َ وَ دَ ] (مص مرکب ) جنگیدن . جنگ کردن . نبرد کردن . رجوع به نبرد و نبرد کردن شود. ◄ حریف گشتن . داخل شدن (در مسابقه و پیکار) : نهادیم بر جای شطرنج نرد کنون تا به بازی که آرد نبرد. فردوسی . رجوع به نبرد کردن شود.