نرمادگی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نرمادگی . [ ن َ دَ / دِ ] (حامص مرکب ) نرماده بودن . خنثی بودن . صفت نرماده . رجوع به نرماده شود. ◄ (اِ مرکب ) چیزهائی که بدان قفل بسته شود و آن را در عرف هند جهر گویند. (آنندراج ). چفت رزه ٔ در. (ناظم الاطباء) : هست از اهل هند امّید گشایش سادگی کارشان بستن بود چون قفل از نرمادگی . سعید اشرف (از آنندراج ). ◄ کلید قفل . (ناظم الاطباء).