نسفته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نسفته . [ ن َ س ُ ت َ / ت ِ ] (ن مف مرکب ) ناسفته . سوراخ نشده . مقابل سفته : کآن دُرّ نسفته را در آن سفت با گوهر طاق خود کند جفت . نظامی . هر نسفته دری دری می سفت هر ترانه ترانه ای می گفت . نظامی . هنوزم غنچه ٔ گل ناشکفته است هنوزم دُرّ دریائی نسفته است . نظامی . ◄ بکر. دوشیزه . رجوع به ناسفته شود.