نشیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نشیان . [ ن َش ْ ] (ع ص ) مست . (منتهی الارب ) (آنندراج ). نشوان . (آنندراج ). ◄ نشیان الاخبار؛ آن که اخبار را نخستین معلوم کند و جویای آن باشد. (منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از المنجد). آن که اخبار را در آغاز شیوع یافتن تحقیق کند. (از معجم متن اللغة).