نشیمن دیو

نشیمن دیو. [ ن ِ م َ ن ِ وْ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از دنیا و عالم است . (برهان قاطع) (آنندراج ) (از انجمن آرا). نشیمند دیو. (ناظم الاطباء) : چون نترسم که در نشیمن دیو هیچ تعویذ جان نمی یابم . خاقانی .