نظاره کنان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نظاره کنان . [ ن َ رَ / رِ ک ُ ] (نف مرکب، ق مرکب ) در حال نگریستن و تماشا کردن : در جفای جهان نظاره کنان مصلحت را به عدل چاره کنان . نظامی . نظاره کنان شهری و لشکری بر انصاف و آزرم اسکندری . نظامی .
نظاره کنان . [ ن َظْ ظا رَ / رِ ک ُ ] (نف مرکب، ق مرکب ) در حال نگریستن و دیدن . تماشا کنان : می رفت نهفته بر سر بام نظاره کنان ز صبح تا شام . نظامی .