نظیر مشهدی

نظیر مشهدی . [ ن َ رِ م َ هََ ] (اِخ ) از شاعران قرن یازدهم هجری قمری و معاصر نظیری نیشابوری است . وی ابتدا نظیری تخلص داشته و«به سال هَ . ق . به هندآمده نظیری نیشابوری از او خواست که ترک این تخلص کند، وی یاء آخر را انداخت و از آن به بعد نظیر تخلص شد و نظیری نیشابوری ده هزار روپیه به وی بخشید»، وی در بیجاپور هند منشی عادل شاه بوده است . او راست : به صحبت گل و بلبل از آن خوش است دلم که آن به روز ملاقات دوستان ماند. وداع آشیان ای مرغ جان کامروز در گوشم صدای خانه گم کردن ز پرواز تو می آید. پند ضایع کرده هر کس پندگوی من شده زآنکه از بسیاری پیکان دلم آهن شده . (از فهرست کتابخانه ٔ مجلس شورا ج ٣ ص ٤٤١)(تذکره ٔ سرخوش ص ١١٢) (روز روشن ص ٨٣٦) (ریاض الشعراء ص ١٣٧) (آتشکده ٔ آذر چ دکتر سادات ج ٢ ص ٥٠٩ و ٧١٦).