نفس فرورفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نفس فرورفتن . [ ن َ ف َ ف ُ رَ ت َ ] (مص مرکب ) نفس بریدن . نفس گسستن . ◄ دم درکشیدن . خاموش شدن . خاموشی گزیدن : نه عجب گر فرورود نفسش عندلیبی غراب هم قفسش . سعدی . ◄ نفس غرق شدن . رجوع به نفس غرق شدن شود.