نفس قدسی

نفس قدسی . [ ن َ س ِ ق ُ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) نفس را در مرتبه ٔ ملکه ٔ استحضار جمیع آنچه برای آن ممکن است بر وجه یقین نفس قدسی می گویند و آن آخرین مرتبت کمال حدس است . نفوس انبیاء و اولیاء و نوابغ روزگار که قبل از آموختن تمام اشیاء و حقایق را به قوه ٔ حدس در می یابند نفوس قدسیه می نامند. و به روایت ابن سینا نفس قدسی نفس پیغمبران بزرگ بود که به حدس پیوندد و عالم فرشتگان بی معلم و کتاب معقولات بداند. (از فرهنگ علوم عقلی ص ٥٩٨ از دستورالعلماء ص ٤١٥ و دانشنامه علائی، طبیعیات ص ١٤٤).