نفس ملکی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نفس ملکی . [ ن َ س ِم َ ل َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) نفس مطمئنه . روحی که متصف به صفات حمیده بود. (ناظم الاطباء). نفوس فرشتگان و اهل عصمت را که از هواهای نفسانی و وساوس شیطانی در امان اند نفس ملکی گوید و نفوس اولیأاﷲ را که در مرتبه ٔ علم به کمال ممکن خود رسیده اند نفوس ملکیه گویند و نفوس مطمئنه هم نامند. (از فرهنگ علوم عقلی ص ٥٩٩) (از اسفار ج ٤ ص ٥٥) (از اخلاق ناصری ص ٥٦).