نفس گسسته

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

نفس گسسته . [ ن َ ف َ گ ُ س َس ْ ت َ / ت ِ ] (ن مف مرکب ) نفس سوخته . (از آنندراج ). خاموش . ساکت . (ناظم الاطباء).