نمازباره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نمازباره . [ ن َ رَ / رِ ] (ص مرکب ) نمازدوست . (فرهنگ فارسی معین ). که بسیار نماز کند : حکایت امیر و غلامش که نمازباره بود. (مثنوی چ نیکلسون دفتر ٣ ص ١٧٤).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نمازباره . [ ن َ رَ / رِ ] (ص مرکب ) نمازدوست . (فرهنگ فارسی معین ). که بسیار نماز کند : حکایت امیر و غلامش که نمازباره بود. (مثنوی چ نیکلسون دفتر ٣ ص ١٧٤).