نمازخانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نمازخانه . [ ن َ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) معبد. (یادداشت مؤلف ). ◄ اطاقی مخصوص خواندن نماز در خانه ٔ مسلمانان . (یادداشت مؤلف ). جائی که در آن نماز خوانند. (فرهنگ فارسی معین ). ◄ کلیسای ترسایان . معبد مسیحیان . (یادداشت مؤلف ). محلی در کلیسا یا کاخ مسیحیان که برای خواندن دعا اختصاص دهند. (فرهنگ فارسی معین ). ◄ کنشت . کنیسه .