ننه حوا

ننه حوا. [ ن َ ن َ / ن ِ ح َوْ وا ] (اِخ ) در تداول، حوا. مادر آدمیان . مقابل باباآدم . رجوع به حوا شود. ◄ (اِ مرکب ) در گیاه شناسی، نام گیاهی است از تیره ٔ چتریان که یکساله است و برگهائی شبیه برگ زردک دارد و ارتفاعش بین ٣٠ تا ٩٠ سانتی متر است و به طور خودرو در آسیای صغیر و هندوستان و مصر و ایران و مناطق بحرالرومی می روید. میوه اش بیضی شکل و شبیه میوه ٔ جعفری است ومورد استعمال داروئی دارد و گلهایش سفیدرنگند. از میوه ٔ این گیاه عطری با بوئی مطبوع به دست می آورند که شامل مخلوطی است از تیمول و سیمن . این میوه بادشکن و ضدتهوع است و بعلاوه دارای اثر قابض و محرک قوه ٔ باه است و خاصیت ضدکرم و مدر دارد. نامهای دیگر آن نانخواه، نخوه، انیسون بری، اجواین، اجواین مصری، اجواین هندی، آموس، زنیان، کمون ملوکی، امیوس، اناصون مصری، انیسون مصری، نشوان هندی، انبوس، اجامدون، وومون، کمون السودان، نانوخه، نانخه، برامداریها، امی است . (فرهنگ فارسی معین ). و نیز رجوع به نانخواه شود.