ننه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ننه . [ ن َ ن ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان بالک از بخش مریوان شهرستان سنندج که ١٠٠ تن سکنه دارد. آبش از چشمه و قنات، محصولش غلات و لبنیات و توتون، شغل اهالیش زراعت و گله داری است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).
ننه . [ ن َ ن َ / ن َ ن ِ ] (اِ)در تداول، مادر. (ناظم الاطباء) (فرهنگ فارسی معین ).والده . ◄ مادربزرگ . جده . (فرهنگ فارسی معین ). ◄ خدمتکار زن مخصوصاً اگر پیر باشد. (فرهنگ عامیانه ٔ جمال زاده از فرهنگ فارسی معین ). - ننه جان ؛ مادرجان . کلمه ای که مادر هنگام مهربانی به فرزند خود می گوید. (ناظم الاطباء). - ننه خانی شله پز، ننه خانم شله پز ؛ شخص چلمن و بی عرضه و بی قابلیت : این جور که تو خیاطی می کنی ننه خانی شله پز هم می تواند بکند. (فرهنگ عامیانه ٔ جمال زاده از فرهنگ فارسی معین ). - ننه من غریبم درآوردن ؛ آه و ناله کردن . (فرهنگ فارسی معین ). خود را ناتوان و بینواو ضعیف وانمود کردن برای جلب ترحم دیگران . - ننه صمد ؛ ننه خانی شله پز. (فرهنگ عامیانه ٔ جمال زاده از فرهنگ فارسی معین ). - ننه قمر ؛ ننه خانی شله پز. (فرهنگ عامیانه ٔ جمال زاده از فرهنگ فارسی معین ). - ننه مرده ؛ مادرمرده . (فرهنگ عامیانه ٔ جمال زاده از فرهنگ فارسی معین ).