نهازیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نهازیدن . [ ن ِ دَ ] (مص ) بترسیدن از چیزی یا کسی . (از لغت فرس اسدی ص ١٠٥). ترسیدن و واهمه کردن و بیم بردن . (برهان قاطع) : زلف گوئی ز لب نهازیده ست به گله سوی چشم رفتستی . طیان (لغت فرس ). نهازیدن به معنی ترسیدن غلط است . رجوع به نهاریدن شود. (یادداشت مؤلف ).