نوانی

(نَ) (اِمص.) لاغری، ضعیفی.<br>

(نَ) (اِمص.) لاغری، ضعیفی.

نوانی . [ ن َ وا ] (حامص ) نوان بودن . رجوع به نوان شود. ◄ ناتوانی : بر حسرت شاخ گل در باغ گوا شد بیچارگی و زردی و کوژی و نوانیش . ناصرخسرو. - نوانی گرفتن ؛ خمیدن . خم شدن . دوتا گشتن : تن ماه چهره گرانی گرفت روان زادسروش نوانی گرفت . اسدی .