نوبه پاآمده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نوبه پاآمده . [ ن َ / نُو ب ِ م َ دَ / دِ ] (ص مرکب ) نورفتار. نوقدم . طفلی که تازه به رفتار آمده باشد. (آنندراج ). رجوع به نوپا شود : جهان سربه سر گشت برهم زده از این کودک نوبه پاآمده . وحید (از آنندراج ). ◄ کنایه از مبتدی و کسی که تازه قدم در کاری گذاشته باشد. (آنندراج ).