نویز

(نُ یْ) [ فر. ] (اِ.) صدای بیش از حد هواگرد که موجب آزار باشد، سر و صدا. (فره).<br>

(نُ یْ) [ فر. ] (اِ.) صدای بیش از حد هواگرد که موجب آزار باشد، سر و صدا. (فره).

نویز. (اِخ ) دهی است از دهستان بالا بخش طالقان شهرستان تهران . در ١١ هزارگزی مشرق شهرک، در منطقه ٔ کوهستانی سردسیری واقع است و ٥١٣ تن جمعیت دارد.آبش از رودخانه، محصولش بنشن و غلات و گردو و میوه های درختی، شغل مردم زراعت و بافندگی است . مزرعه ٔ سردیک جزء این ده است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١).