نَاقُور

نُقِرَ فِى النّاقُورِ «نَاقُور» در اصل، از مادّه «نقر» به معناى کوبیدنى است که منتهى به سوراخ کردن شود، و «منقارِ» پرندگان که وسیله کوبیدن و سوراخ کردن اشیاء است، نیز از همین معنا گرفته شده، به همین جهت به شیپورى که صداى آن گویى گوش انسان را سوراخ مى کند، و در مغز فرو مى رود «ناقور» گفته مى شود.(13)